Zindan Adası (2010)

Shutter Island… İlk bakışta sıradan bir akıl hastanesi gibi görünse de, burada her şey aslında çok farklı. Martin Scorsese’nin ustaca işlemesiyle, Denzel filminde kaybolan karanlık bir atmosfer, izleyicilere gerilim dolu anlar yaşatıyor. Vay be, bu film tam anlamıyla bir zihin oyunu! Teddy Daniels, Leonardo DiCaprio’nun hayat verdiği karakter, adaya geldiğinde aslında sadece bir soruşturma yürütmekte. Ama saat ilerledikçe, her yeni gün öyle sır perdesi açılıyor ki… “Yok artık” dedirten olaylarla karşılaşıyor.

Hani bazen birini tanımanın ne kadar zor olduğunu düşünürüz ya, işte burada da insanın kendisini bile tanımakta zorlanabileceğini görmek garip bir his. Mark Ruffalo’nun canlandırdığı Chuck, Teddy’ye hem yol arkadaşı hem de gizemli bir pusula gibi. Ama her şey, göründüğü gibi değil… Kimi zaman dost, kimi zaman düşman gibi davranan karakterler arasında kaybolmak korkutucu. “Hangi realite? Bu neyin gerçekliği?” soruları kafamızda dönmeye başlıyor…

Filmin sarmalına adım attıkça, bilinmeyenin korkutucu doğası daha da belirginleşiyor. Ben Kingsley’in canlandırdığı Dr. Sheehan karakteri, bu karanlık yolculukta Teddy’i izleyen, ama aynı zamanda gerçek yüzlerini gizleyen bir figür. Max von Sydow’un mahvolmuş dozu da yazarın kaleminden fırtınaya dönüşüyor. Michelle Williams’da unutulmaz bir rollerle filmin içinde gizemli bir rüzgar estiriyor.

Vallahi, Zindan Adası sadece bir suç soruşturması değil. Hayatın ruhuna dokunan, insanın içsel çatışmalarını açığa çıkaran bir yolculuk… Korku, belirsizlik, ve hepsinin ardındaki trajedi… izleyici yine aklını zorlayacak ve son sahneyle birlikte her şey aslında nerede başlamıştı sorusunu soracak… Belki de işte, bu yüzden bu film bu kadar kendine çeken bir hal alıyor. Her perdesinde daha derin bir karanlık ve daha fazla soru saklı. Gerçekten, bu adada kalmanın hiç de kolay olmadığını öğreniyoruz…