Frankenstein (2025)

Dr. Victor Frankenstein (Oscar Isaac), yalnızca bir bilim adamı değil; aynı zamanda ölümlülüğün pençesinde kıvranan bir ruh. Kaybettikleri onu derinden yaralarken, bu kayıpların acısıyla birlikte karanlık bir yola sapıyor. Ölümü aşmanın saplantılı peşinden koşan Victor, gerçekliğin sınırlarını zorlamakta kararlı. Cansız maddeleri bir araya getirerek yeni bir varlık yaratan Victor, kendi yarattığı canavara şaşkınlıkla bakıyor; bu korkutucu fiziksel varlık (Jacob Elordi) aslında yürekten bir masumiyet taşıyor. Dış dünya ile ilk kez buluşurken yaşadığı hayal kırıklıkları ve toplumsal dışlanma, onun duygusal dünyasında derin yaralar açıyor.

Masum görünümü, onu çevreleyen sert gerçeklik tarafından ezilirken, bu yaratık bir yandan da içsel bir yolculuğa çıkmak zorunda kalıyor. Unutma ki, görünüşü canavarı değil, ona reva görülen muameleyi belirliyor… Öfkesini ve acısını içinde biriktirirken, toplumun onun gibi farklı olanlardan korktuğunu anlaması yüreklere işleyen bir dokunuş gibi. Bir taraftan insana dair tüm duyguları deneyimleyen bu yaratık, diğer taraftan intikam ateşiyle yanıyor. Ve film ilerledikçe, bir canavarın öfkesinin ve bir insanın masumiyetinin çarpışmasını hüzünle izliyoruz.

Guillermo del Toro’nun sihirli ellerinden çıkan “Frankenstein”, sadece bir korku hikayesi değil; aynı zamanda insanlığın karanlık tarafları üzerine düşündüren, duygusal derinliklere inen bir yapım oluyor. Oscar Isaac, Jacob Elordi ve Mia Goth gibi yeteneklerin harika performanslarıyla hayat bulacak bu film, kendi yaratımına karşı verdiği savaşla bizi derinden etkileyen bir yolculuğa çıkaracak… Her adımı, her çığlığı ve yaşanan hüsran, izleyiciye zor ama bir o kadar da kıymetli bir deneyim sunacak. Gerçekten harbiden beklenmedik bir yolculuk…