Tangerine (2015)

Hayatın çiğ gerçekleri, bazen en sıradan günlerde patlak verebilir. “Tangerine”, işte böyle bir günde, sokaklarla dolu bir Los Angeles sabahında başlıyor. Yönetmen Sean Baker’ın cesur ve gerçekçi dokunuşlarıyla çekilen bu film, Noel sabahı bir kafede buluşan iki yakın arkadaşın hikayesini aktarıyor: Sin-Dee ve Alexandra. Cinsiyet kimlikleriyle barışık, mücadele dolu hayatları aslında sadece günlük alışveriş ve dedikodudan ibaret değil. O gün, Sin-Dee’nin sevgilisi olan erkek arkadaşının sadakatsizliğini öğrenmesiyle her şey altüst oluyor. “Vallahi şu erkeğin hâlâ sokaklarda ne yaptığına anlam veremiyorum”, diye düşünürken, arkadaşlarının peşinden koşma kararı alıyorlar.

Tamamen iPhone ile çekilen bu film, gördüğümüz her detayı yalın ama etkileyici bir şekilde sunuyor. Kadınların hayatta kalma mücadelesi, kalp kırıklıkları, dostluk ve dayanışma… Hepsi bu filmde tek bir günde, adeta bir fırtına gibi geçiyor. Sin-Dee ve Alexandra’nın arkadaşlıkları ne kadar derin olsa da, bazen en yakınlarımız bile bizi hayal kırıklığına uğratabiliyor. “Of ya, şu gün günlerden Noel!” çığlığı, izleyiciyi hemen içine çekiyor.

Dört bir yanlarını saran sokak sesleri ve renkleri içerisinde kaybolan karakterler, tam anlamıyla gerçekliği yansıtıyor. Hem komik hem trajik anlar, izleyiciye insanın ruhuna dair bir ayna tutuyor. Cinsiyet kimliği, toplumun önyargıları ve aşkın karmaşıklığı üzerine düşündüren bir serüven bu. Sin-Dee ve Alexandra’nın hayalleri, hayal kırıklıkları ve dostlukları eşliğinde el ele, koşturup durmaları… “O günün bende bıraktığı izleri hâlâ unutmadım” dememek elde değil.

Kısacası, “Tangerine” izleyicide derin bir duygu bırakan, hayatın sıradan ama bir o kadar da karmaşık gerçekliklerini anlatan bir başyapıt. Hayatın renklerine tanıklık etmek için bu filmi kesinlikle izlemelisiniz…