Say Yes (2018)

Hayatın insana fısıldadığı en acımasız gerçeklerden biri, her vedanın bir başlangıç olabileceği ihtimalidir. Ama ya o başlangıcı kendin planlamaya kalkarsan? Hem de kendi vedan henüz gerçekleşmemişken… Stewart Wade’in yönetmen koltuğunda oturduğu, 2018 yapımı “Say Yes”, işte tam da bu imkansız görünen senaryonun peşine düşüyor, vallahi insanın yüreğini burkan cinsten bir drama bu.

Film, genç ve hayat dolu Harper’ın (Leah McKendrick) kanser teşhisiyle altüst olan dünyasına davet ediyor bizi. Of ya, düşünsene, daha yaşayacak onca şeyin varken, ömrünün geri kalanını sevdiklerin için bir gelecek planlamaya harcamak zorunda kalıyorsun. Harper’ın aklına gelen fikir ise, çoğu kişinin aklını bile kurcalamayacak kadar radikal: Kendisi gittikten sonra eşinin (Patrick Zeller) yalnız kalmaması için ona yeni bir eş bulmak… ve bu eş, ikiz erkek kardeşi (Matt Pascua) oluyor.

İşte burada film, bildiğimiz tüm aşk üçgeni klişelerini bir kenara bırakıp bambaşka bir yola sapıyor. Harper’ın bu “çöpçatanlık” girişimi, sadece bir eş bulma çabası değil; aynı zamanda bir veda, bir kabulleniş ve en önemlisi, geride bıraktıklarına duyduğu sonsuz bir sevgi ilanı aslında. Kocasının ve biseksüel ikiz kardeşinin bu duruma nasıl tepki vereceği, Harper’ın içindeki o yıkıcı fırtınaya rağmen nasıl bu kadar güçlü kalabildiği… Harbiden izlerken insan, kendi kendine “Ben olsam ne yapardım?” diye sormadan edemiyor.

Leah McKendrick’in Harper rolündeki performansı gerçekten çok etkileyici. O çaresizliği, o kararlılığı, o incecik umudu o kadar güzel yansıtıyor ki… Patrick Zeller ve Matt Pascua da bu karmaşık dinamikteki yerlerini sağlam bir şekilde alıyorlar. Shari Belafonte ve Stefanie Estes gibi isimlerin de kadroda olması, bu duygusal yolculuğa derinlik katıyor. Bazen gözlerin dolar, bazen “Acaba doğru mu yapıyor?” diye düşünürsün… Hayatın, aşkın, vedanın ve kabullenişin ne kadar katmanlı olabileceğini gösteren, sahici bir hikaye.

“Say Yes”, adından da anlaşılacağı gibi, hayata, aşka, belki de en zor kararlara “evet” deme cesaretini sorgulatan bir yapım. Kolay bir izlence değil, abi, ama kesinlikle izlemeye değer… Kalbinizi bir parça burksa da, insan ruhunun ne kadar güçlü olabileceğini bir kez daha hatırlatıyor.