Konuşanlar (2020)

Şimdi bak, ekranda öyle bir şey belirdi ki, “talk show” diye bildiğimiz ne varsa bir anda sil baştan yazdı… Konuşanlar, Hasan Can Kaya’nın o kendine has, bir o kadar da cüretkar mizahıyla adeta bir fırtına gibi esti. Hani derler ya, “sınırları zorluyor” diye, vallahi bu adam sınırları zorlamakla kalmıyor, paramparça ediyor, üstüne bir de halay çekiyor! İlk duyduğumda “Ne ki bu şimdi?” demiştim, ama izlemeye başlayınca anladım; bu sadece bir program değil, bir deneyim… Orantısız mizahın, samimiyetin ve o anlık reaksiyonların zirve yaptığı bir yer.

Hasan Can Kaya’nın o sivri dili, zekice esprileri ve en önemlisi, seyirciyle kurduğu o eşsiz bağ… Harbiden başka hiçbir yerde göremezsin böyle bir şeyi. Adam resmen salonu ele geçiriyor, sonra da oradaki herkesi tek tek sahneye çıkarıp kendi hikayelerini anlattırıyor. Ve o hikayeler yok mu, bazen gülmekten nefesin kesiliyor, bazen “yok artık!” diyorsun, bazen de içten bir tebessümle izliyorsun. Kaan Sekban’ın o kendinden emin duruşuyla ağzından çıkanlar, Özge Borak’ın o içten kahkahaları, Eylül Öztürk’ün sürpriz çıkışları ya da Onur Buldu’nun o muzip halleri… Düşünsene, bu isimler bile o atmosferin içinde nasıl bir dönüşüme uğruyor, nasıl daha doğal, daha “bizden” oluyorlar.

Aslında Konuşanlar, sadece ünlüleri ağırlayan bir talk show değil; bildiğimiz o steril stüdyo ortamını alıp sokağa, daha doğrusu bizim evimizin salonuna taşıyor. Herkesin bir hikayesi var ve Hasan Can Kaya o hikayeleri öyle bir ustalıkla işliyor ki, ortaya çıkan tablo hem komik hem de düşündürücü oluyor. Bazen bir laf çarpıyor yüzüne, “Dur bir dakika, bu benim de başıma gelmişti…” dedirtiyor. Mizahın en keskin haliyle, toplumun her kesiminden insanı bir araya getiren bir platform. Of ya, ne samimi, ne gerçekçi bir ortam…

Bu program, komedinin sadece senaryodan ibaret olmadığını, anlık gelişen diyalogların, beklenmedik tepkilerin ve tabi ki Hasan Can Kaya’nın o eşsiz sunuculuğunun ne kadar güçlü olabileceğini gösteriyor. Bir film izler gibi başlıyorsun, sonra bir bakmışsın kendini o sohbetin içinde bulmuşsun. Gülmekten gözünden yaş gelene kadar… Ve bitince, “bir sonraki bölüm ne zaman?” diye düşünmeden edemiyorsun. İşte Konuşanlar tam da bu hissi veriyor, bağımlılık yapıyor.