Humans (2015)

“Humans” bizi öyle bir dünyaya götürüyor ki, insanlar ve makineler arasındaki ince çizgiyi sorgulatıyor. 2015 yapımı bu dizi, günümüzden çok da uzak olmayan bir gelecekte geçiyor; insanların yaşamlarını kolaylaştırması için tasarlanmış sentetiklerin, yani insana benzeyen robotların hayatlarımızda yer aldığı bir evren. Ama burada bir durum var… Bu sentetiklerin çoğu, sadece yapay zeka ile sınırlı yaşam sürerken, bazıları -onlar “özel” olanlar- belki de ilk kez duyguları deneyimlemeye başlıyor.

Fragmanın açılış sahnesi, Hawkins ailesinin Anita adındaki sentetiği satın almasıyla başlıyor. İlk başta sıradan bir ev yardımcısı gibi görünen Anita, zamanla evin dinamiklerini değiştirecek bir karaktere dönüşüyor. Tatlı, naif ama bir o kadar da gizemli. Herkes onu düz bir robot olarak görse de, arka planda bir şeyler dönüyor… Anita’nın içinde ne var? Duygularına karışan düşünceleri mi yoksa insanlık durumuna dair derin melankolisi mi?

Dizi, sıradan bir ev hayatını ekrana yansıtmaktan çok daha fazlası: Duyguların ve insanlık halleri üzerinde keskin bir dille sorgulatıyor. Bazı karakterler, bu “sentetikler” ile iç içe yaşamanın, özlem ve yalnızlık duygusunu nasıl beslediğini keşfederken; diğerleri sadece hayatlarını sürdürmeye çalışıyor. Gerçekten de, makineler insanları nasıl anlar? Ve kimdir bu insanlar, günün sonunda, makinelerinden ne kadar farklı?

“Humans,” androidlerin çevresinde dönen etkileşimlerle, izleyiciyi derin bir düşünce yolculuğuna çıkarıyor. Hem insan hem de sentetik olarak yaşam kurmaya çalışanların hikayeleri, günümüz sosyal yapısına dair derin göndermeler barındırıyor. Hayatın sıradan görüntülerinin ardındaki karmaşayı yakalarken, günlük yaşantımıza dair çok şey sorgulatıyor. Harbiden, bu dizi düşündürmekle kalmıyor, hissettiriyor da…