P (2005)

Karanlık bir atmosfer, sırlarla dolu bir hikaye ve bir kızın cesareti… 2005 yapımı “P” filmi, Paul Spurrier’in ustalığıyla hayat bulmuş. Film, büyükannesinden öğrendiği sihirle kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan bir yetim kızın dramatik serüvenini anlatıyor. Ama işin içinde tabii ki hile hurda yok. Bangkok’un köhne sokakları arka planda, koşuşturmacalar içinde kaybolan bir hayat var. Hani deriz ya, “hayat bazen sürprizlerle doludur” diye, işte bu film de tam olarak bunu gösteriyor.

Suangporn Jaturaphut’un canlandırdığı karakter, yaşadığı zorluklarla baş etmeye çalışırken, bir yandan da içindeki güçle yüzleşmek zorunda. Düşünsene, gecenin karanlığında birden ortaya çıkan karanlık güçler… Of ya, kesinlikle tüyleri diken diken eden sahneler var. Kızımız, başına gelen olaylarla mücadele ederken, bir taraftan da kötü karakterler onun peşini bırakmıyor. Gerçekten, neler oluyor bu kızcağıza? Hangi sihirli formül bu duruma bir son verecek?

Ela gözlere sahip oyuncular ve etkileyici müziklerle zenginleştirilmiş “P”, izleyiciyi derinden etkileyen duygusal bir yolculuk sunuyor. İzlerken “yeter artık, hadi elinle bir şeyler yap!” diye gözünüzü üstünden alamayacaksınız. O kadar sürükleyici bir hikaye ki, oturup bir nefeste bitirebilirsiniz. Dram türünün en iyi örneklerinden biri olarak karşımıza çıkan bu film, aynı zamanda izleyiciyi düşündürüyor.

Gerçekten… Zaman zaman karanlıkta kaybolmak zorundayız ki, kendi ışığımızı bulalım, değil mi? Ele aldığı temalarla “P”, cesaret, güç ve intikamın dolambaçlı yollarında kaybolmuş bir hayatın izlerini sürüyor. Belki de en sevdiğiniz cümlelerden biri “her karanlığın bir aydınlığı vardır” olacaktır… Ve işte, tam burada hikaye başlıyor.