Sis (1980)

Düşünün bir kere… Yüz yıl önce, Antonio Bay adlı o küçük sahil kasabası, kendi kurucularının karanlık sırlarıyla dolup taşarken, kimi zaman sahile vuran dalgalarla bile sarmaladığı gizemleri savuruyor. John Carpenter’ın ustalıkla yönettiği “Sis”, yıllar sonra bile tüylerimizi diken diken etmeye devam ediyor. Film, kasabanın kuruluşunun yüzüncü yıldönümünde, tam da geçen yüzyılda kaybolan bir geminin mürettebatının öcünü almak üzere geri dönüşünü anlatıyor. Harbiden, bu öyle bir dönüş ki, sisle sarınmış kıyılar, geçmişin karanlık sırlarını cehennemden tekrar çıkarıyor.

Korkunun en has halini yaşatan “Sis”, sıkışmış ruhlar ve intikam peşinde koşan hayaletler ile dolup taşıyor. Herkesin #çığlıklar_kralicesi olarak tanıdığı Jamie Lee Curtis’in etkileyici performansıyla film, izleyiciyi adeta ekranın kenarına hapsetmeyi başarıyor. Adrienne Barbeau ve Janet Leigh gibi önemli isimler de yanında yer alıyor, öyle ki, izlerken zaman zaman “of ya” diye haykırmamak elde olmuyor. Bu filmde, geçmişle bugün iç içe geçmiş…

Karakterlerimizin başına gelenler ne yazık ki, Antonio Bay sakinlerini korku dolu bir geceye davet ediyor. Her şey ışığın peşinde, her şey karanlık bir sırrın üzerine çökmesine karşılık geliyor. Batan Elizabeth Dane isimli geminin altınlarına göz diken yeni nesil, eski denizcilerin lanetine mahkum olduğunu anlamakta biraz geç kalıyor. O karamsar sis, günün birinde tekrar şehirlerini yakıyor ve fitness takviyeleri kadar gereksiz bir çabayla, geçmişin pençesinden kurtulma şansları yok!

Yıllar geçse de, “Sis” yalnızca bir korku filmi olmanın ötesinde. Bu film, kasaba insanlarının ruhlarına çöküşleri, geçmişin gölgeleriyle yüzleşmeleri ve aslında altınlarının kendilerinden çok daha değerli olduğunu anlamaları üzerine bir ders niteliğinde. Merak etme, izlerken tüylerin diken diken olacak… Düş kırıklığına uğramaman için bir tek tavsiye yeter: bu filmi yalnız izlemeyi deneme!