Grinç (2000)

Whoville kasabası… Her yıl Noel zamanı geldiğinde neşeyle dolup taşan, rengarenk ışıklarla süslenen bir yer. Kasaba halkı, her bir birey, bu kutsal gün için en güzel hediyeleri seçmek için koşuşturmaya başladığında, yukarıda Crumpit Dağı’nın tepesinde, karanlığa gömülmüş bir mağarada tek başına yaşayan Grinç ise durumdan pek de memnun değil. Neden mi? Çünkü onun için bu dönem, sadece birer hediye paketinden ibaret.

O, sevginin, paylaşmanın ve mutluluğun kaybolmasından beslenen bir yaratık. Vay be, harbiden de birinin bu kadar mutsuz olabileceğini düşünmezdim. Her yıl, tüm bu coşku ve sevinci kimin soğutabileceğini planlıyor. İçinde biriken bu öfkeyle, aşağıdaki Whoville halkının neşesini zehirlemek için bir plan yapar.

Ama işte burada işler biraz değişiyor. Beklenmedik bir misafir, küçük bir kız, Grinç’in kapısını çalar. Bu sevimli çocuk, Grinç’in karanlık kalbinde bir ışık yakma ihtimali taşır mı? Dünyanın en kötü Noel’i için yaptığı planların alt üst olma ihtimali zayıf değil. Kim bilir, belki de bu yıldan ne önceki yıllar kadar korkunç olamayacak.

Ron Howard’ın yönettiği bu unutulmaz filmde, Jim Carrey’nin olağanüstü performansı ve etkileyici makyajı, Grinç karakterine hayat vererek, kameralar önünde alaycı bir mizah yaratıyor. Onun muzipliği ve tuhaf tavırları, filmin karanlık temasıyla birleşince oldukça ilginç bir hale bürünüyor. Küçük Whoville halkı ise umut dolu ve yere sağlam basan bir sevgi anlayışına sahip.

Grinç’i izlerken, belki de en derinlerde, bu karakterin değişme potansiyelini umutsuzca bekleyeceksiniz. Vallahi, bütün bu karanlık ve soğuk tasvirlere rağmen içinde bir sıcak nokta var… Ve bu yeni yıl, belki de en farklı şekliyle hepimizin kalbinde yer bulacak. Bu hikaye, yalnızlığın ve özlemin değil, sevginin ve bağların nasıl her şeyi değiştirebileceğini gösteriyor.